Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε και μου θυμίζουν τα περασμένα...
Το έθιμο με την κλαδαριά και τα αποκριάτικα ξαναζωντάνεψε στον Αλιάκμονα Βοΐου-Κοζάνης,
παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Λίγος ο κόσμος στο γραφικό μας χωριό , λίγη και η διάθεση για ...πολλά πολλά.
Σημασία πάντως έχει ότι το έθιμο παρέμεινε ζωντανό και μας θύμισε όλους οικεία ...καλά.
Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, καμιά σύγκριση με το παρελθόν.
Τότε, που προετοιμαζόμασταν ένα μήνα πριν, που ξεχνούσαμε να ...φάμε για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις, που κουβαλούσαμε 4-5 καρότσες ξύλα με τα τρακτέρ , που μαζεύαμε παλιά λάστιχα αυτοκινήτων και καίγαμε τις κλαδαριές μέχρι ...το πρωϊ.
Τώρα, τα περισσότερα-με μια πρώτη ανάγνωση- γίνονται για να γίνονται και μοιάζουν να είναι "δήθεν", είτε μας αρέσει είτε όχι.
Πούναι τα χρόνια...ωραία χρόνια...να μας ζεστάνει στην παγωνιά....
Το έθιμο με την κλαδαριά και τα αποκριάτικα ξαναζωντάνεψε στον Αλιάκμονα Βοΐου-Κοζάνης,
παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Λίγος ο κόσμος στο γραφικό μας χωριό , λίγη και η διάθεση για ...πολλά πολλά.
Σημασία πάντως έχει ότι το έθιμο παρέμεινε ζωντανό και μας θύμισε όλους οικεία ...καλά.
Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, καμιά σύγκριση με το παρελθόν.
Τότε, που προετοιμαζόμασταν ένα μήνα πριν, που ξεχνούσαμε να ...φάμε για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις, που κουβαλούσαμε 4-5 καρότσες ξύλα με τα τρακτέρ , που μαζεύαμε παλιά λάστιχα αυτοκινήτων και καίγαμε τις κλαδαριές μέχρι ...το πρωϊ.
Τώρα, τα περισσότερα-με μια πρώτη ανάγνωση- γίνονται για να γίνονται και μοιάζουν να είναι "δήθεν", είτε μας αρέσει είτε όχι.
Πούναι τα χρόνια...ωραία χρόνια...να μας ζεστάνει στην παγωνιά....



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου