Μέσα σε λίγες μέρες έχασε για δεύτερη φορά από την ανώτερη Μπενφίκα(τελικό σκορ 3-0) και αποχαιρέτησε για φέτος την Ευρώπη.
Αν ζυγίσει κανείς και τα 180 λεπτά των αναμετρήσεων ΠΑΟΚ-Μπενφίκα, αναμφίβολα καταλήγει στο οφθαλμοφανές συμπέρασμα ότι προκρίθηκε η καλύτερη ομάδα, μια ομάδα-όπως πολλοί τη χαρακτηρίζουν- επιπέδου Τσάμπιονς Λίγκ.
Όσο για τον ΠΑΟΚ ;
Αν κάνει κανείς σκληρή αυτοκριτική θα πρέπει να παραδεχτεί ότι από τη στιγμή που ένα σύνολο επιχειρεί οκτώ -όλες κι΄όλες- τελικές προσπάθειες σε δύο ματς (5 στην Τούμπα και 3 στο Ντα Λουζ) δεν μπορεί να έχει καλύτερη τύχη.
Από κει και πέρα, έστω και έτσι ο "δικέφαλος" θα μπορούσε να έχει καλύτερη τύχη άν , άν , αν.
Το πρώτο αν ,έχει να κάνει με το πρώτο ματς. Το 0-1 ήταν πέρα για πέρα άδικο με γκολ οφσάιτ των Πορτογάλων.
Το δεύτερο αν, έχει σχέση με την ευκαιρία του Μαντούρο στο 46΄του αγώνα όταν ....παρά τσαφ απέτυχε να βρει τη μπάλα από κοντά(φάτσα κάρτα με τον αντίπαλο τερματοφύλακα).
Το τρίτο αν ,επικεντρώνεται στην αποβολή του Κώστα Κατσουράνη(που καταχειροκροτήθηκε από τους Πορτογάλους οπαδούς οι οποίοι δεν ξέχασαν το πέρασμά του από την Μπενφίκα) στο 69΄.
Μετά τη φάση αυτή οι γηπεδούχοι εκμεταλλεύτηκαν το φάουλ και άνοιξαν το σκορ με απίθανη εκτέλεση του μίστερ 8,5 εκατομμύρια(τόσο στοίχισε η μεταγραφή του) Γκαίτάν.
Στη συνέχεια, ήρθε η κατάρρευση.
Η Μπενφίκα, κέρδισε ένα πέναλτι(σε χέρι του Μαντούρο στο 78΄) το οποίο εκμεταλλεύτηκε άψογα ο Λίμα, ενώ "η σεμνή τελετή" ολοκληρώθηκε στο 79΄με το Μάρκοβιτς(αξιοποίησε το λάθος της άμυνας και πλάσαρε εύκολα).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου